Strona Główna
Aktualności
Dyrektorzy szkoły
Biogramy
Wspomnienia absolwentów
Absolwenci
Sztandary
Poezja i pieśni
Filmy
Deklaracja
Gnieźnieńskie linki

2018-10-31

Co roku od 1945 roku przed Świętem Zmarłych odświeżamy sobie pamięć o tych, którym tak wiele zawdzięczamy: wolność, niepodległość, wielkie idee i marzenia, wzory cnót obywatelskich, patriotyzm i poświęcenie- to wszystko, co przyświecało ich życiu. Sądzę, że taka zaduma nad wspaniałymi tradycjami jest każdemu potrzebna. Szczególnie młodym spadkobiercom tych pięknych kart historii naszej Ałma Mater Gnesnensis.

Dnia 30-10-2018 r o godz 17,30
odbędzie się tegoroczny APEL PAMIĘCI


Ślubujemy Wam, Cienie Poległych i Zmarłych, że pamięć o Was przekazywać będziemy naszym - następcom. Zrobimy wszystko co możliwe, aby nie zginęła. !!!

Jak co roku w uroczystości brali udział członkowie Stowarzyszenia Absolwentów

 

POLEGŁYM W POWSTANIU WIELKOPOLSKIM
 W LATACH 19181945

 

Adolf Cyms, Romuald Bock, Kazimierz Głowacki, Stefan Kunicki, Kazimierz Łaniecki, Kazimierz Pogłodziński


POLEGŁYM W WOJNIE OD 1939 DO 1945 ROKU

por. Jan Borosz , Arkadiusz Dąbrowski , Henryk Dzianott , por. Stanisław Garstka , junak Zygmunt Górnaś , junak Eugeniusz Górski, podchor. Jan Goździewicz , junak Wacław Henkel, por. Nikodem Hernes, ppor. Edmund Jędraszczyk , ppor. Florian Karpiński , por. Józef Katafiasz , Włodzimierz Kłossowski , kpt. Seweryn Kozłowski, podchor. Henryk Krysztafkiewicz , podchor. Zdzisław Kurczych , Edward Lissowski , Antoni Małuszek, podchor. Jerzy Plewiński , podchor. Zenon Priebe, por. Wacław Roehr, podchor. Henryk Różakolski , Stanisław Rożen, podchor. Adam Sędzialski, ppor. Gerard Sobecki, junak Kajetan Świtalski, ppor. Józef Szubert , ppor. Franciszek Weichbrodt , ppor. Michał Wierzchaczewski , ppor. Bronisław Wolek, podchor. Feliks Wydra, Adolf Zieliński,Mirosław Zdrojewski, Zbigniew Żukowski, ppor. Bogdan Ciemnoczołowski


POLEGŁYM W KONSPIRACJI, ZAMĘCZONYM W OBOZACH KONCENTRACYJNYCH I WIĘZIENIACH.

Jan Baranowski, inż. Henryk Bąk, Józef Bąkowski, Felicjan Bernacki, Joachim Borys, ks. Józef Chilomer, Bronisław Czerniak, Ludwik Frankerberg, Karol Henryk Franosch, junak Tadeusz Garstka, Roman Gawrych, Ignacy Gepert, Klemens Grygiel, mgr Edward Górski, Marian Górski, Janusz Hetmański, por. Franciszek Hybza, Edward Katafiasz,  Bronisław Kaźmierczak, Antoni Kozieł, Lech Kowalewski, dr Tadeusz Kuczma, Witold Kurlandt, ks. Marian Lapis, junak Henryk Ławniczak, Kazimierz Michalak, Edmund Mojecki, Tadeusz Nowicki, Władysław Nowicki, Czesław Obarski, mgr Edward Paulus, inż. Edward Pawlak, Walerian Pawlak, Józef Pęczkowski, dr Stefn Pietrowicz,Leonard Plewiński, Edmund Popek, Edmund Rybicki, por. Zygmunt Siekierski, Feliks Siemianowski, ks. Bogdan Skrzypczak, Kazimierz Stelter, mec. Hieronim Szybowicz, Włodzimierz Sojka, Franciszek Tata, Włodzimierz Turowski, Bolesław Urbański, Longin Vogt, Tadeusz Wilczek, Paweł Winnicki, Stanisław Wojciechowski, Wacław Wymysłowski, Jan Zamiara, Miczysław Zdrojewski, junak Ludwik Zgrajek, Telesfor Zieliński, Tadeusz Zwierzyński, Stanisław Boguszewicz.

WIELKIM WYCHOWAWCOM MŁODYCH SERC I DUSZ

 

 dyrektor

  Tadeusz Dżażdżyński 

zmarł w 1927 r. 

 woźny

  Andrzej Woźniak 

zmarł w 1929 r.

 prof.

  Tadeusz Zieliński junior 

zmarł w 1937 r. 

 prof.

  Jan Baczyński

zmarł w 1937 r.

 prof. ks. prałat

  Leon Łagoda 

zamęczony w Dachau

 prof. ks. mjr

  Mateusz Zabłocki 

Rozstrzelany w Inowrocławiu za obrone Gniezna

 prof.

   Antoni Berek

zamęczony w Dachau 

 prof.

   Józef Matysiak

Poległ na polu chwały w 1939 r.

 dyrektor

  Jan Brigfellner 

zmarł na wysiedleniu w Piotrkowie Trybunalskim.

  prof.

   Andrzej Pisarski

Poległ na polu chwały w 1939 r

  prof.

   Stefan Kolczyński

zmarł na posterunku w 1946 r .

  prof.

   Maria Witkiewiczowi

zmarł w 1947 r.

 woźny.

   Walenty Koteras

zmarł w 1952 r.

  prof.

  Jan Witkiewicz 

zmarł w 1953 r.

  prof.

   Janina Klajnert

zmarł w 1956 r.

 dyrektor

  Aleksander Pelczar 

zmarł w 1956 r.

  prof.

   Bernard Kądziela

zmarł w 1957 r.

 woźna

  Maria Drela 

zmarł w 1958 r.

 prof.

  Zygmunt Błoch 

zmarł w 1958 r. 

 prof.

  Adam Błażak

 zmarł w 1959 r.

 prof. dr.

  Teodozy Borczowski

 

prof. ks. kanonik 

  Stanisław Tłoczyński

 

 dr.lek. szkolny

  Stanisław Krukowski 

 

 

  Jerzy Cichocki 

 

 prof.

  Konstanty Gliszczyński 

 zmarł w 1963 r.

 prof.

  Tadeusz Zieliński

 zmarł w 1965 r.

dr.

  Władysław Jachowski

 zmarł w 1966 r.

 prof.

  Stanisław Puchała

zmarł w 1970 r. 

prefekt gim. ks.

  Augustyn Gałęzewski 

zmarł w 1971 r. 

  woźny

  Władysław Drela 

 zmarł w 1974 r.

 prof.

  Irena Kaszyńska 

 zmarł w 1976 r.

 prof.

  Stanisława Pelczar 

 zmarł w 1979 r.

 prof.

  Bogdan Szałkowski 

 zmarł w 1979 r.

dyrektor

 Józef Sosna

 zmarł w 1980 r.

 prof.

  Henryk Kowalewski

 zmarł w 1982 r.

 prof.

  Stanisław Dukiewicz

 zmarł w 1987 r.

prof.

  Monika Krzyżanowska

 zmarł w 1988 r.

prof.

  Józef Roehr

 zmarł w 1988 r.

prof.

  Leon Świtalski

 zmarł w 1988 r.

prof.

  Edmund Schultz

 zmarł w 1989 r.

prof.

  Antoni Stankowski

 zmarł w 1989 r.

 prof.

  Zygmunt Staniszewski 

 zmarł w 1995 r.

 woźny

  Stefan Wysocki 

 zmarł w 1990 r.

 prof.

  Zdzisław Olszanowski

zmarł w 1990 r 

 prof.

  Felicjan Antoszewski 

 zmarł w 1991 r

 prof.

  Krystyn Banach 

 zmarł w 1991 r
prof.  Zdzisław Szafrański  zmarł w 1991 r.

 prof.

  Stanisław Gawrych

 zmarł w 1991 r

 elektryk

  Eugeniusz Budniak

 zmarł w 1992 r

pracownik szkoły

  Stanisław Tomczak 

 zmarł w 1993 r

 dyrektor

  Władysław Sobczak

 zmarł w 1996 r

 prof.

  Grażyna Gawrych

 zmarł w 1997 r

 dyrektor

  Marian Bittner

 zmarł w 1999 r

 prof.

  Wanda Biała 

 zmarł w 2000 r

 prof.

  Mieczysław Dębiec 

 zmarł w 2003 r
 prof  Kazimiera Kryszak  
sekretarka   Helena Eliks  
prezes KBW  Jan Kolanowski   zmarł w 2008 r.
    prof    Ryszard Bruch   zmarł w 2009 r.
prof   Andrzej Elantkowski   zmarł w 2011 r
prof   Mirosława Kanturska   zmarł w 2011 r
prof   Danuta Kaczmerek   zmarła w 2011 r
prof    Antoni Kania   zmarł w 2012 r.
Dowódca PAS    Zbigniew Rożak   zmarł w 2013 r.
prof    Kazimierz Michnikowski   zmarł w 2013 r.
prof    Regina Kołodziejska   zmarła w 2014 r.
prof    Teresa Kryta   zmarła w 2014 r.
ks. kanonik    Zbigniew Lewandowski   zmarł  w 2016 r.
prof    Stefan Wachowiak   zmarł w 2017 r.
prof    Mirosława Kanturska   zmarła w 2017 r.
prof    Barbara Piasecka   zmarła w 2018 r.
prof  Danuta Szulczyńska   zmarła w 2018 r.

 

czytaj więcej
separator
Kwesta
2018-10-26

Nagrobki odnowione

ze środków zebranych z kwest publicznych

1.    Cmentarz św. Piotra :

·       grób Józefa Tyca – przewodniczącego Rady Miasta w okresie Wiosny Ludów,

·       grób Fortunata Jagielskiego – profesora Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego,

·       2 nagrobki w tzw. kwaterze nauczycielskiej,

·       grób płk.Marjana Burzmińskiego.

 

2.    Cmentarz przy ul. Witkowskiej :

·       nagrobek Edmunda Schultza – profesora I LO im. Bolesława Chrobrego,

·       nagrobek małżeństwa Pelczarów – profesorów I LO im. Bolesława Chrobrego,

·       nagrobek Tomasza Rzepy – poety gnieźnieńskiego

       W 2015 i w 2016 roku przekazano środki na renowację zabytkowego obelisku upamiętniającego powstanie cmentarza św. Piotra oraz nagrobka Urszuli Rajewskiej  - profesorki obecnego II Liceum Ogólnokształcącego.

 

czytaj więcej
separator
155 lat
2018-06-20

 

12 października 2018 odbyła się uroczysta akademia z okazji 155 lecia założenia naszej uczelni, oraz dnia nauczyciela.

W uroczysości wzięło udział kilkunastu absolwentów, derekcja szkoły i władze miasta i powiatu.

więcej zdjęć na stronie: http://www.absolwent.gniezno.pl/galeria/

 

czytaj więcej
separator
Matura 1951
2018-05-22

Po pisemnych pracach z polskiego i matematyki zostanie trochę czasu na wygładzanie i utrwalanie przedmiotów na II część egzaminu dojrzałości.

Przez okno otwarte czuje się wiosnę. Korci, by zostawić maturalne przygotowania, zapomnieć o obowiązkach i ruszyć do Jankowa - do lasu, nad wodę. Wszędzie zieleń, pełno cichych odgłosów otaczającej nas przy­rody i nasze przekrzykiwania. Sielanka ... Jest późny wieczór. Minęła 2200 . Jeszcze tyle pracy. Dzwonek do drzwi wejściowych. Chyba wrócił Jasiu – brat. Dlaczego jednak tak natarczywie i długo dzwoni. Otwieram bez wa­hania. W drzwiach dwóch wysokich silnie zbudowanych mężczyzn. Nie przedstawiają się. Bezpardonowo wchodzą do mieszkania, usuwają mnie z drogi. Nie próbuję ich zatrzymać. Nie te wymiary. Jeden z wprawą sprawdza moje kieszenie, obmacując je z zewnątrz. Drugi jest już w moim pokoju Domagają się wydania broni, ulotek, plakatów. Zaczynają rewizję. Tak jak na filmach. Tam jednak robili to hitlerowcy. Książki lądują na ziemi, wcześniej pobieżnie przerzucanie stronic tak, by ewentualnie luźne kartki wypadały na stół, potem w kąt pokoju. Szafa biblioteczna jest pełna. Na półkach stoi także kilka tomów klasyków marksizmu - leninizmu, koniecznych w szkole dla zrozumienia nowego, wspaniałego świata komu­nizmu. Te jednak nie wzbudzają ich zainteresowania. Chwała Bogu! Ich wnętrza zawierają dość niecenzuralne dopiski, szczególnie na kartkach z portretami wodzów rewolucji proletariackiej. Byłby naprawdę duży kło­pot, gdyby to przeczytali. Interesują ich książki historyczne, te o tematyce powstania styczniowego, wielkopolskiego, literatura legionowa, Ossendowski, wspomnienia luminarzy międzywojnia.  Część książek odkładają.   To samo dzieje się z maszyną do pisania i kalkami maszynowymi. Zabierają aparat fotograficzny i wszystkie filmy oraz mały aparat radiowy - krzyk ówczesnej techniki, który też będzie dowodem rzeczowym. Przedmioty te nigdy nie wrócą do domu. Ta rewizja "fachowców" przeniosła się do pozo­stałych pokoi, również do dziecinnego, gdzie w łóżeczkach leżało moje najmłodsze rodzeństwo - siostra Hanka i najmłodszy - Wojtuś. Również brutalni, bezwzględni, precyzyjni, przewracanie materacy, przeszukiwanie szafki z zabawkami. Żadnych zbędnych pytań i informacji. Idziesz z nami.

czytaj więcej
separator
Aleksander Koperski
2018-05-14

Instytut Pamięci Narodowej
 
objekt edukacyjny p.t. „Codzienność PRL w korespondencji z minionych lat"
 
Aleksander Koperski, członek organizacji „PAS" z Gniezna.
 
Zaznaczenie tematu
        Tuż po zakończeniu działań wojennych w Gnieźnie, 21 stycznia 1945 r. powołana została nowa władza narzucona przez działaczy lubelskich. Wraz z przybyciem urzędników do miasta skierowano grupę operacyjną Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego. W kolejnych łatach umacniano władzę ludową, zwalczano tzw. reakcyjne podziemie. W Polsce, według wzorów radzieckich, tworzono organizacje młodzieżowe i partyjne. W tym samym czasie spychano do podziemia lub utrudniano działalność przedwojennym organizacjom patriotycznym, takim jak Związek Harcerstwa Polskiego i religijnym, takim jak Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży. Były one bardzo silnie zakorzenione w realiach gnieźnieńskich miały wieloletnią tradycję i skupiały jeszcze niezmdoktrynowane grupy społeczeństwa. Przeprowadzone akcje przeciw tzw. kułakom oraz nacjonalizacja odbiły się głośnym echem w Gnieźnie. Młodzi ludzie wychowani w poszanowaniu dla prawdy i wolności przyglądali się, jak Polska staje się zniewolona. Po 1949 r. sytuacja gwałtownie się na pogorszyła. Rozpoczął się okres stalinowskiego terroru. Wprowadzono obowiązkową naukę języka rosyjskiego w szkołach. Władza komunistyczna w Gnieźnie przystąpiła do usuwania niewygodnych politycznie przedwojennych działaczy. Zmuszano ich do wpisania się na listę członków PPR lub odsuwano od udziału w życiu społeczno-politycznym miasta. W ramach „walki o handel" rozpętano nagonkę przeciw prywatnym właścicielom sklepów i zakładów. Szczególnie było to widoczne w Gnieźnie, gdzie 95% przedsiębiorców stanowili drobni kupcy i rzemieślnicy. Ich zakłady były jedynym źródło dochodu dla wielu rodzin. Wszystkimi procesami umacniania władzy ludowej na terenie Gniezna zajmował się Leon Kamerman -I sekretarz Komitetu Miejskiego PPR, a później PZPR. Takie działania aparatu urzędniczego wywoływały nastrój buntu i antypaństwowe nastawienie części młodego pokolenia Polaków, w tym uczniów Gimnazjum i Liceum im. Bolesława Chrobrego w Gnieźnie.
W reakcji na te wydarzenia powstała niewielka, ale bardzo sprawnie kierowana i mająca wielkie plany walki z władzą komunistyczną organizacja młodzieży gimnazjalnej pod nazwa „PAS". Należało do niej łącznie około 40 osób. Wśród nich znalazł się mój bohater, Aleksander Leszek Koperski, który odważył się być wolnym.
Skrócony życiorys mojego bohatera
 
Aleksander Koperski urodził się 14.03.1933 roku w Gnieźnie. Był synem Agaty z domu Kostrzewskiej i Kazimierza, z zawodu kupca z zamiłowania sportowca. Okupację spędził w domu, wychowywany razem ze swoimi dwiema siostrami przez matkę, gdyż ojciec w kwietniu 1941 roku został aresztowany przez Gestapo pod zarzutem przynależności i współpracy z organizacjami podziemnymi. W więzieniach i obozach przebywał do 18.01.1945r."
Aleksander, mając 12 lat, zdał egzamin do szóstej klasy szkoły podstawowej nr 2 w Gnieźnie, a w roku 1948 rozpoczął naukę w Męskim Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym w Gnieźnie. Tam zapoznał się z członkami organizacji, do której wstąpił we wrześniu 1949 roku. Przysięgę złożył w marcu 1950 r.
W roba 1950 zaczęły odbywać się rewizje z demonstracją broni i strzałami w podłogę w domu przy ul. Czystej 2a. Aleksandra Koperskiego aresztowano 19 lipca 1951 roku. PO zwolnieniu z więzienia „Leszek", bo tak na niego mówiono, ukończył Technikum Poligraficzne, później pracował w Gnieźnieńskich Zakładach Graficznych. Założył rodzinę i został ojcem trójki pociech. Zmarł w roku 2001 r. pochowany jest w Gnieźnie.
 
Działalność w organizacji ,PAS'
 
      Aleksander Koperski we wrześniu 1949 roku wstąpił do organizacji, która początkowo przyjęła nazwę USA - Underground Scouting Anny i liczyła „aż" 10 Osób m.in. Rożak, Skrzypiński, Benedykt Kłosin, Włodzimierz Pietrowski i Aleksander Koperski. Członkowie tej organizacji starali się o broń.
     Wiosną 1950 r. organizacja zmieniła nazwę na PAS -Podziemna Armia Skautowska. W tym samym czasie, w lesie w Dalkach, A. Koperski i inni członkowie PAS-u przed Rożakiem złożyli przysięgę na wierność organizacji. Na początku kwietnia nastąpiła zmiana na stanowiskach zastępców dowódcy. Pierwszym zastępcą został Władek Pietrowski, a drugim A. Koperski. Został wyznaczony na objęcie kierownictwa nad maksimum piątką chłopców. Koperski wraz z Rożakiem 30 kwietnia wymalowali na bramie domu przy ulicy Cierpięgi i na pobliskim parkanie hasła „Śmierć komunistom" oraz obraźliwe uwagi pod adresem marszałka K. Rokossowskiego. Koperski uczestniczył w zebraniu w Miejskim Lesie, które miało ma celu zakłócenie uroczystości pierwszomajowych. Zrezygnowano jednak z tych planów i przyjęto plan pisania listów z pogróżkami do działaczy partyjnych. W pierwszy dzień Świąt Wielkanocy 1950 r. nasz bohater wziął udział w przedstawieniu sztuki „Sądzenie kułaka". Treść jej ośmieszała i kompromitowała sądownictwo polskie. W marcu 1951 roku z inspiracji Leszka Koperskiego i Władka Pietrowskiego organizacja zwiększała swoje szeregi. Do PAS wstąpił wówczas Marcin Rutkiewicz (żyjący do dziś, pierwszy aresztowany przez UBP w Gnieźnie). Wkrótce nasz bohater do organizacji werbuje również Zenona Wróblewskiego i Stanisława Barę.
W dniu 19 łipcal951 organy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Gnieźnie dokonały ostatecznej likwidacji nielegalnej organizacji PAS. Tego dnia aresztowany został A. Koperski. Po aresztowaniu i pobycie w więzieniu w Gnieźnie w dniu 29 Października Wojskowy Sąd Rejonowy w Poznaniu rozpatrywał sprawę naszego bohatera. „Prokurator oskarżył Aleksandra Koperskiego o to, że:
a)     w okresie od początku 1950 roku do 30 kwietnia 1951 r., będąc zastępcą dowódcy nielegalnej organizacji pod nazwą Podziemna Armia Skautowska (PAS), czynił na terenie Gniezna przygotowania do obalenia przemocą demokratycznego ustroju Państwa Polskiego, brał udział w zebraniach konspiracyjnych, gromadzeniu broni palnej i werbunku w szeregi organizacji PAS,
b)     w czasie od kwietnia 1950 r. do kwietnia 1951 r. w zabudowaniach swoich rodziców w Gnieźnie przy ulicy Czystej w różnych okresach gromadził i przechowywał broń palną." Koperski zeznawał jako świadek w sprawie swoich oskarżonych  kolegów z organizacji, jednak sąd uznał, że jego zeznania nie zasługują na wiarę i obliczone są na rozmyślne pomniejszenie winy oskarżonych.
Do czasu rozprawy, która odbyła się w Poznaniu w Sądzie Wojskowym przy ul. Młyńskiej, przebywał w więzieniu w Gnieźnie. Wyrok jaki wydał WSR w Poznaniu w sprawie przynależności do PAS naszego bohatera był jednym z najwyższych, bo wynosił aż 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Mimo maltretowania w czasie śledztwa zaśpiewał na sali rozpraw na melodię międzynarodówki: przeklęty będziesz Ty Stalinie, przeklęty będzie reżim twój... " , czym okazał niezłomność ducha.
Z tego okresu zachował się oryginalny wiersz wysłany przez matkę Aleksandra, do rodziny, która w 1951 r. odprowadzała syna, więźnia systemu stalinowskiego terroru, na stację kolejową w Gnieźnie.
 
Rozpacz matki
 
W dniu 19 października 1951 r. o szarej godzinie
opuszczali chłopcy nasz Gród a cicha modlitwa jak pieśń do nieba płynie. Strzegły Was automaty, najeżone bagnety w smutku towarzyszyły Wam ojcowie, matki kobiety Poznań. Tama Garbarska — wysiadać Lecz z głową do góry grupa Wasza szła.
Bo Syny Wy nędzy i znoju Trzeba ten puchar goryczy wypić do dna To los Wasz w niesprawiedliwem ustroju. A ziemia we łzach nam szeptała zła czeka Waszych synów dola. Rozprawy, wyroki, więzienia, obozy, niewola. Nie wiadomo jak długo trwać będzie ta niedola, nadzieja, że trwać będzie niezłomny Wasz duch".
 
       Najdłuższy czas po skazaniu A. Koperski odbywał w więzieniu progresywnym dla młodocianych w Jaworznie, powstałym na terenie byłego podobozu Auschwitz. Sporadyczne widzenia na odległość pozostawiły niezatarty, traumatyczny ślad w psychice matki i siostry. Po powrocie z więzienia, z którego został zwolniony na mocy amnestii w 1953 roku, zaczął podupadać na zdrowiu. Przez wiele lat był „zaszczuty" przez władzę, która kontrolowała jego kroki. Przez następne lata nie mógł odnaleźć się w socjalistycznej rzeczywistości, miał trudności ze znalezieniem pracy. Nikomu też nie wspominał o trudnych wydarzeniach okresu stalinowskiego lat 50-tych.
Aby ukryć wybryk młodzieży i wymazać z historii istnienie organizacji „PAS", ówczesny dyrektor liceum nakazał zniszczenie wszystkich kronik szkoły do 1953 r. Na wiele lat zapomniano o tych wydarzeniach.
Wspomnienia odżyły dopiero 26 września 1998 roku podczas uroczystości jubileuszu 135-lecia Gimnazjum i Liceum im. Bolesława Chrobrego w Gnieźnie. A. Koperski ponownie spotkał się ze swoimi przyjaciółmi z młodości. Na wniosek Rady Pedagogicznej, dyrektor I L.O. Bożena Politowicz, wręczyła A. Koperskiemu i wszystkim obecnym na uroczystości, a ówcześnie relegowanym karnie uczniom szkoły, członkom PAS, dyplomy Honorowych Absolwentów Gimnazjum i Liceum im. Bolesława Chrobrego. Bohaterskich uczniów uhonorowano przez odsłonięcie pamiątkowej tablicy w holu Liceum. Dla wszystkich było to szczególnie wzruszające i niezapomniane przeżycie oraz pierwsze po 50 latach upamiętnienie patriotycznej postawy".
 
Podsumowanie
 
Gniezno w czasie PRL nie może pochwalić się takimi zrywami antykomunistycznymi jak Poznański Czerwiec czy strajk w stoczni Gdańskiej, ale w historii miasta znajduje się mało znany powszechnie epizod dotyczący organizacji „PAS". Nie powstało do tej pory pełne opracowanie losów członków organizacji PAS", które w rnojej pracy chciałam zachować dla historii mojego kraju.
W celu zdobycia źródeł i materiałów do projektu dokonałam kwerendy w Bibliotece Publicznej- Miasta Gniezna oraz Bibliotece Szkolnej I Liceum Ogólnokształcącego im. B. Chrobrego w Gnieźnie. Okazało się, że na temat organizacji „PAS" nie ma jakichkolwiek opracowań. Dotarliśmy do informacji prasowych z 1998 r., w których po raz pierwszy publicznie w wolnej Polsce wspomina się członków organizacji uczniowskiej „PAS" z Gniezna. W naszej pracy wykorzystałam wszystkie dostępne materiały na temat A. Koperskiego i jego działalności. Najcenniejszym źródłem jest zachowany wiersz, przesłany przez zrozpaczoną ale dumną z syna matkę naszego bohatera. Jest on upubliczniany po raz pierwszy. Zeskanowaną kopię dołączam do pracy. Informacje dotyczące historii organizacji „PAS" zdobyłam od Mariana Pica zamieszkałego w Lublinie. Jest onautorem niepublikowanych wspomnień pod roboczym tytułem „Niebo za kratami", spisanych w 2000 roku w Gnieźnie. Jest to publikacja niezwykłą bo to jedyny taki zbiór informacji w Polsce opisujący oczami świadka los bohaterów organizacji „PAS" z Gniezna. Publikacja wykonana metodą ksero w niewielkim nakładzie autora jest nieosiągalna w obiegu ciotecznym. Pozostałe materiały: zdjęcie i życiorys pana Aleksandra Koperskiego, otrzymałam od jego rodziny nadal mieszkającej w Gnieźnie. Niestety większość prywatnych dokumentów została zniszczona po śmierci mojego bohatera. Potwierdzeniem naukowo-badawczym na istnienie i działalność antypaństwowej organizacji w Gnieźnie jest lakoniczna notatka w publikacji Instytutu Pamięci Narodowej p.t. „Atlas polskiego podziemia niepodległościowego 1944 - 1956", Warszawa - Lublin 2007. Aby wzbogacić pracę wykonałam zdjęcia budynków z Gniezna w których miały miejsce opisywane zdarzenia. W poszukiwaniach materiałów do tematu pomógł mi mój nauczyciel historii, opiekun projektu mgr Tomasz Tomkowiak.
Czuję się wyróżniona, że mogłam opracować biografię jednego z zapomnianych bohaterów walki o naszą wolność i niepodległość. A. Koperski i inni odważyli się stawić opór wobec zniewalającej machiny komunistycznego aparatu terroru. Teraz jego historia pozostanie zachowana w Muzeum Historii Polski. Jesteśmy pełni szacunku i podziwu dla postaw starszego pokolenia naszych rodaków. Nie wolno nam zapominać o tych, którzy poświęcili swoje młode zdrowie i życie, abyśmy my dzisiaj byli prawdziwie wolnymi.
 
 
1W odtworzeniu historii działań Aleksandra Koperskiego w organizacji „PAS" korzystaliśmy ze spisanych wspomnień Mariana Pica p.t. Niebo za kratami, kserokopia wdrukowana w Gnieźnie w 2000 r'.. ss. 14. 16. 17, 38-42, 47-50, 60.
2Oryginał listu w posiadaniu Marii Nowickiej z d. Koperska, zamieszkała w Gnieźnie. * Fragment artykułu p.t. Wszyscy jesteśmy Chrobrzakami Renaty Górałczyk-Zielonka, w: „Przemiany na Szlaku Piastowskim" nr 40 z 02.10.1998 r", s. 1 i 4 
czytaj więcej
separator
znalezionych: 58 na 12 stronach
poprzednie   1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11   dalej
Wszystkie prawa zastrzeżone absolwent.gniezno.pl 2008r.