Strona Główna
Aktualności
Dyrektorzy szkoły
Biogramy
płk dypl. Marian Ogórkiewicz 1898
Kazimierz Kowalski (1896)
Antoni Stankowski (1899)
Wiktor Bross (1903)
Krzysztof Golankiewicz (1931)
Wojciech Stankowski (1935)
Jerzy Siepak (1943)
Janusz Centka (1967)
Romuald Ochotny (1967)
Maciej Buchowski (1967)
Tadeusz Władysław Hermann
Hieronim Cichoń
Wspomnienia absolwentów
Absolwenci
Sztandary
Poezja i pieśni
Filmy
Deklaracja
Gnieźnieńskie linki
Jesteś w: Strona główna / Biogramy / płk dypl. Marian Ogórkiewicz 1898  

OGÓRKIEWICZ MARIANur. 8.września 1898  w Witkowie, zm.21.marca 1962 w Londynie. Żołnierz, oficer zawodowy w służbie czynnej Wojska Polskiego płk dypl. uczestnik Powstania Wielkopolskiego i wojny polsko – bolszewickiej, oficer sztabu 15 dywizji piechoty w Bydgoszczy, służba w Sztabie Głównym Wojska Polskiego w Warszawie  i na emigracji w Londynie ,absolwent Królewskiego Gimnazjum Gnieźnieńskiego (1916 r.).Urodził się w rodzinie kupieckiej o patriotycznych tradycjach. Jako dziecko brał udział w strajku szkolnym w 1905 r.za udział w strajku rodzina otrzymała karne wezwanie do Landrata/starosty/. Naukę w gimnazjum w Gnieźnie rozpoczął w 1908   roku, od 1912 do 1916 roku był członkiem tajnego związku Towarzystwa Tomasza Zana, brał udział w pracy oświatowej na terenie Gniezna, od roku 1914- na terenie Wrześni. Pracę tą przerwał pobór do wojska niemieckiego. Przed pójściem na front ukończył gimnazjum i zdaje maturę. Od 1916 r. był żołnierzem I wojny światowej, walczył w wielu bitwach, ranny nad Marną, pod Dormand. Zwolniony z wojska po prawie 2 latach służby na froncie gdzie walczył jako  artylerzysta. W grudniu  1918 roku wrócił z frontu i natychmiast włączył się do walki w Powstaniu Wielkopolskim. Bierze udział w  organizacji powstania w Witkowie oraz w walkach powstańców w Witkowie, pod Inowrocławiem, i jako dowódca plutonu  artylerii w Grupie Leszno. Od grudnia 1918 roku zdecydował się poświęcić  zawodowej karierze wojskowej. .Po walkach na froncie wielkopolskim jako podporucznik i d.ca baterii artylerii bierze udział w 2 wyprawach galicyjskich i od marca.1919 roku brał udział w odsieczy Lwowa za bohaterską postawę dostaje ,,Orlęta”. Następnie wziął udział w walkach jako adiutant I/15 pułku artylerii na froncie ukraińskim i w marszu na Kijów, walczy w podchodzie nad Berezynę. Był uczestnikiem bitwy warszawskiej i niemeńskiej w 1920 r. Od sierpnia 1920 r. walczył w zwycięskiej ofensywie na Łomżę, Kolno .,Puszczę ,Białowieską i Mińsk. Po zakończeniu działań wojennych już w stopniu kapitana jako doświadczony frontowiec bierze udział w szkoleniu wojsk artylerii w 8 Dywizjonie Szkolnym Artylerii- Szkoła Podchorążych Rezerwy w Grudziądzu. Sam podnosi swoje kwalifikacje, w szkole Strzeleckiej Artylerii w Bydgoszczy. Został powołany na Oficera Sztabu 15 Dywizji Piechoty w Bydgoszczy.  W latach 1928 do 1930 r. został oddelegowany na studia dzienne na Wyższej Szkole Handlowej Wydz. Konsularny w Poznaniu gdzie uzyskał licencjat. W roku 1930 decyzją sztabu Naczelnego Dowództwa zostaje skierowany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, którą ukończył jako kapitan  dyplomowany. Następnie został powołany na stanowisko .I Oficera Sztabu 12 Dyw. Piechoty. Zasłużył się bardzo dobrą pracą sztabowca w pułku i został przeniesiony do Oddziału III. Sztabu Głównego Wojska Polskiego w Warszawie. W 1934 r. Zarządzeniem Prezydenta RP  uzyskał awans na stopień majora dyplomowanego. W tym czasie jako żołnierz Sztabu Głównego zajmował się rozwojem artylerii WP oraz realizował szczególne zadanie - dozbrojenia i utrzymania gotowości obronnej granic z Prusami oraz na Westerplatte. W 1938 r. awansowany na stopień podpułkownika dyplomowanego, jednocześnie obejmuje ważne funkcje dowódcze i od maja 1939 roku zostaje powołany do pracy w Sztabie Głównym WP. Od września zostaje przydzielony do Sztabu Naczelnego Dowództwa. Bierze udział w  reorganizacji Sztabu Generalnego i przebywa ze sztabem kampanię wrześniową i ewakuację do Rumunii. Dostaje zadania sztabowe między innymi pomoc w ewakuacji wojska polskiego i rodzin wojskowych, do Anglii. W Rumunii w obozie dla internowanych ciężko chorował i od śmierci uratował go rumuński lekarz wojskowy. Z  pomocą Konsulatu RP w Czerniowcach wydostał się z obozu w Rumunii i w lutym 1940 r. przedostał się do Francji  i w Paryżu, zgłosił się do służby w Inspektoracie Szkolenia Min. Spraw Wojskowych jako Oficer Sztabu, oraz służył jako Oficer  Ewakuacji w Bordeaux  gdzie organizował ewakuację do Anglii i odprawę kilku tysięcy wojskowych i ich rodzin. Po zakończeniu operacji ewakuacji wojsk do Anglii sam przedostaje się Anglii, wyjeżdża do Szkocji gdzie kontynuował służbę w Dowództwie Wojsk, pełnił funkcję Szefa Oddziału Wyszkolenia WP w Szkocji, od sierpnia 1941 roku rozkazem Naczelnego Wodza został Szefem Sztabu 1 Brygady Strzelców z zadaniem obrony granic Szkocji, przed spodziewaną inwazją wojsk niemieckich . Po wykonaniu tego zadania w 1942 r.  zostaje Szefem Sztabu Grupy Wojsk Wsparcia 1 Dywizji Pancernej .Następnie pracował w Ministerstwie Obrony Narodowej, a od 1944 jako Szef Samodzielnego Wydz. do Spraw Niemieckich M.O.N. i Kierownik Akcji Podziemnej Polsko Brytyjskiej na terenie Francji i  Niemiec. W styczniu 1945 r. awansowany do stopnia pułkownika dyplomowanego i przeniesiony na stanowisko Z-ca Generała do zleceń Ministerstwa Obrony Narodowej. W 1945r został.  powołany do Komisji Doradczej Naczelnego Wodza w korpusie oficerów artylerii. Pracując w  Sztabie Głównym w 1945 r. zostaje oddany do dyspozycji Szefa Sztabu Głównego gdzie służy do  czasu  rozwiązania sił Zbrojnych RP i demobilizacji w roku 1948 r. Podczas służby otrzymał następujące odznaczenia :Srebrny Krzyż Zasługi , Krzyż Walecznych ,Brązowy Medal za Długoletnią Służbę, Srebrny Medal za Długoletnią Służbę , Medal Wojska po raz I,- Medal Wojska po raz II i III, Defence Medal z upoważnienia Wojskowych Władz Brytyjskich, Krzyż Zasługi z Mieczem. Po zakończeniu służby w wojsku pracował w różnych miejscach, na koniec podjął pracę w Ambasadzie USA, zajmował się nadzorem dostaw wyposażenia dla wojsk NATO. Był żonaty i miał syna. Syn obecnie jest emerytowanym Profesorem ,( Visiting Profesor ) był wykładową na Akademii Wojskowej w Londynie (Defence Academy of the United Kingdom ), jest cenionym międzynarodowym ekspertem  i konsultantem z technologii budowy broni pancernej, autor 3 książek, z historii broni pancernej i technologii budowy czołgów. 

Źródło: autor -Stanisław Ogórkiewicz  -biografię opracowano  na podstawie posiadanych dokumentów osobistych płk. Mariana Ogórkiewicza ,część biografii została uzupełniona o wiadomości uzyskane od syna M.Ogórkiewicza - prof.Ryszarda Ogórkiewicza.

Wszystkie prawa zastrzeżone absolwent.gniezno.pl 2008r.